Anasayfa |    
Önel'den Merhaba |    
Biyografi |    
Kitapları |    
Oyunları |    
Yazıları |    
Çizimleri |    
Hakkında |    
Forum |    
İletişim |    





Biraz Mayonez Lütfen

iki Perde

Oyun Kişileri

Adam
Kadın
Kız
Yayıncı
Konuk



Oyun Hakkında

Psikolojik gerilim. Baba, Kız, çoktan kaybedilmiş bir anne ve yeni kurulacak ilişkilerin odağında yaşanan tedirginlikler. "Biraz mayonez Lütfen" kırık hayatların gölgesinde çağdaş insanın "eksik bıraktıklarına" kulak kabartıyor...

Oyundan/

ADAM. Anlamıyorum...Hiç anlamıyorum!

KADIN. Küçük bir kadınım ben. (SOKULGAN) Seni seviyorum. Keşke bununla yetinsen..

ADAM. Yine de...Şu öykü için söylediklerin hazmedilir gibi değildi.

KADIN. Şu anda yalnızız ve ikimizden söz ediyoruz.

ADAM. (İKNA OLMUŞ) Öyle olsun!

KADIN. Ne kadar yorucuydu! Bu gece birbirimize yapmadığımızı bırakmadık.

ADAM. Sanırım bir ara seni kovdum bile...

KADIN. Doğru.

ADAM. (SARILIR) Gerçekten..kimsin sen?

KADIN. (ALAYCI) Bir benzerin!
ADAM. Canıma okuyorsun... Daha da kötüsü, bu hoşuma gidiyor.

KADIN. Belki inanmayacaksın ama, şu an yazarlığın hiç umurumda değil. Kendimi sana öylesine yakın hissediyorum ki! Daldaki serçe kadar ürkeğim.. Kalbimi tut...

ADAM. (GÖĞSÜNE DOKUNUR; ŞAŞKIN) Bir kuş gibi sekiyor!

KADIN. Az önce önemli bir sınavdan geçtik. Birbirimizi sınadık ve sağlam çıktık...

ADAM. Desene dayanıklıymışız!

KADIN. Bundan böyle, yazacağın her yazıyı çekinmeden okuyabileceksin bana.
Ben de düşüncemi rahatlıkla, hiç çekinmeden söyleyeceğim..

ADAM. (ŞAKACI) Hakaret dağarcığını şimdiden geliştirmeye bak!

KADIN. Görmeye çalış! Yazıyı daktilodan daha yeni çıkartmışsın... Bir koşuda yanıma geliyorsun ve okumaya başlıyorsun. Soluğumu tutarak dinliyorum...

ADAM. (ÖFKELİ) Saçma! Yazmayı bırakıyorum, biliyorsun!

KADIN. Bence kendini kandırıyorsun.

ADAM. Demek bana inanmıyorsun?

KADIN. (EMİN) Hayır!

ADAM. Sonunda başardınız, tebrikler! Kendi adıma karar veremediğim bir noktaya gelip dayandım... (SAKİN) Biliyor musun, kızım benden hoşlanmıyor!

KADIN. Bunu da nereden çıkardın şimdi?

ADAM. Şu kadar olsun sevmiyor beni. Farkında değilsin tabii!

KADIN. Onunla ilk fırsatta konuşmalısın.

ADAM. Belki daha sonra.

KADIN. Ama ondan hoşlandı!

ADAM. Ne?

KADIN. Yayıncı’dan canım! O genç adamdan hoşlandı.

ADAM. Bundan emin misin?

KADIN. Kadınca bir önsezi!

ADAM. Kalpazanın biri o.

KADIN. Öykünü beğenmişti ama...

ADAM. Sahtekarın biri dedim ya! (TOPARLAR) İşin başında ben de beğenmiştim...

KADIN. Ha şöyle! Rahatla. İçinden geldiği gibi konuş.

ADAM. Pek başarılı bir çalışma olmadığını farkındayım. Ama ben...(İLGİSİ DAĞILIR) Şu Yayıncı! Ondan hoşlandı mı gerçekten?

KADIN. Çok ilginç!

ADAM. Nedir ilginç olan?

KADIN. Merakın. Bu gece hayatın içinden bir şey belki de ilk defa yazdıklarını aştı.

YAYINCI. (GİRER) Olacak şey değil!

KADIN. Yine ne oldu?

YAYINCI. Şoförüm.. gitmiş!

KADIN. Nasıl olur?

YAYINCI. Mutfak balkonuna çıktım...Uzun zaman bakındım..hatta bir ara seslendim ama yoktu... Sanırım gitmiş!

KADIN. Beklemesini söylemiş miydin?

YAYINCI. Elbette! Nasıl yapar bunu? Yarın ilk işim onu kovalamak olacak.

KADIN. Yapmayın canım! Zavallı adam..Belki de beklemekten canı sıkılmıştır...

YAYINCI. Ama işi bu!

ADAM. Haklı! İşi bu... Herkesin bir işi var... Sen! Gel benimle.

YAYINCI. (ŞAŞKIN) Nereye gidiyoruz?

ADAM. (CANLI) Yukarıya...Çalışma odasına tabii! Sanırım bu kez öykünün sonunu buldum. Hadi..Gel benimle dedim...

YAYINCI. Yapmayın! Ben yazı işinden hiç anlamam...

ADAM. (SERT) Bu yüzden gereklisin ya! (MERDİVENE YAKLAŞIRLAR)

KADIN. Yine deneyeceksin!

ADAM. Sen de düşünceni değiştireceksin...

KADIN. Neye yarar! (İÇ ÇEKER) Seni değiştiremem ki!

ADAM .Tırman bakalım delikanlı! (ÇIKARLAR)

KADIN. (ARDINDAN) Çocuk... Kocaman bir çocuk!

KIZ. Babamdan mı söz ediyorsunuz?

KADIN. Duydun demek. (KABULLENMİŞ) Evet... Belki de seni sinirlendiriyorumdur! (BEKLER; KIZ SESSİZ) Yanıt vermiyorsun. Dur bir dakika.. (YAKLAŞIR) Yoksa bir şey mi oldu?

KIZ. O genç adam...


KADIN. Yayıncı mı? (İLGİLİ) Evet?

KIZ. (KESİK KESİK) Az önce mutfağa girmiştim.

KADIN. Biliyorum. Ben de oradaydım. Sonra çıktım ve... (KAYGIYLA) Arkamdan neler döndürdünüz?

KIZ. Balkona çıkmış sokağa bakınıyordu...Karanlıkta ne görecekse ... Ardından kendisini izlediğimi fark etti ve içeriye girdi.. yanıma yaklaştı... Sonra.. .

KADIN. Sonra?

KIZ. Elinde fotoğraflar vardı.. Karısının ve çocuklarının fotoğrafları... Hepsi ölmüş, biliyor muydunuz?

KADIN. Neler söylüyorsun? (ŞAŞKIN) Evli olduğundan bile haberim yoktu..

KIZ. (TEKDÜZE BİR SESLE) Hepsi ölmüş...Uçak kazasında...

KADIN. Ama bu korkunç bir öykü! Neden anlatma gereği duydu ki?

KIZ. Ona karısını hatırlatıyormuşum...

KADIN. Yine de, bu yaptığı doğru değil.

KIZ. Sonra..ben de ona bir şeyler anlatmak istedim...Annemden..belki de ilk kez birisine ondan söz edecektim... Konuşmaya başladığımda onun yeniden balkona çıktığını fark ettim... Dışarıya bakıyordu...

KADIN. (ALAYCI) Kayıp şoför aranıyor!

KIZ. Bir dakika önceki o tatlı, o yumuşak adam birden ortadan kaybolmuştu...

KADIN. Sen de bunu sorun etmeyeceksin ya! Derdi başından aşkın bir genç adam işte! Beyninde bin bir tilkinin cirit attığı muhakkak!
KIZ. Mutfağa yeniden döndüğünde söylediği ise şu.. İnsanlara güven olmaz küçük kız...Hiç güven olmaz... Bütün söylediği bu...

KADIN. Zavallı küçük kız!

KIZ. Kendimi iyi hissetmiyorum.

KADIN. Fazla hassassın. Bu hiç iyi değil...

KIZ. Gitmek istiyorum... buralardan gitmek istiyorum...

KADIN. Nereye gidebilirsin?

KIZ. Deneyebilirim!

KADIN. Hiçbir öykünün sonu yok! Her insan yeni bir düş kırıklığı... (GÜLER) Tecrübeyle sabit

KIZ. Oysa neler düşünmüştüm...

KADIN. Yapma çiçeklerle gelen bir erkek. İşin başında bizi uyarmış sayılır, ne dersin?

KIZ. Belki de bütün bunları hak etmiyor..
.
KADIN. Elbette canım! Şu yaşadıkları korkunç aslında! Ah...Bir de inanabilsem... (YAVAŞ) Çocukluğunu bilirim onun.

KIZ. Bunu bilmiyordum.

KADIN. Babası...iyi arkadaşımdı. Yani bir zamanlar...

KIZ. Anlatın!

KADIN. Dinlemek istediğine emin misin? (TADINI ÇIKARIR) Pekala. Sanırım birbirimize aşıktık.

KIZ. Ya sonra?

KADIN. Sonra... ayrıldık. Evliydi, sorumlulukları vardı. Saygın bir dergiyi yönetiyordu.

KIZ. Yani..hiçbir şey olmadı mı?

KADIN. Olmaz mı? (GÜLEREK) O dergide tam dört öyküm yayınlandı.

KIZ. ( HAYAL KIRIKLIĞI) Hepsi bu kadar...

KADIN. Başka ne olabilirdi sanıyorsun?

KIZ. Gece nasıl da güzel!


KADIN. Gece hoyrat, tedirgin ve güzel!

KIZ. Ne hoş tanımladınız!

KADIN. Bazen böyle konuşurum işte. Sözcükler dilimin ucuna geliverir. Ancak
iş kağıda dökmeye gelince...

KIZ. Sizden hiçbir şey okumadım.

KADIN. (ALAYCI) Yangında son kurtarılacak iki önemsiz kitap...

KIZ. Siz...Çok iyisiniz.

KADIN. (SEVİNÇLİ) Bu gece duyduğum en güzel şey!

KAPI ÇALINIR

KIZ. (TEDİRGİN) Kim olabilir?

KADIN. Bir başka konuk bekliyor muydunuz?

KIZ. Hayır!

KADIN. Yine de kapıyı açmak gerekiyor, değil mi?

KIZ. Evet!

KAPI YENİDEN ÇALINIR, KIZ ÇIKAR


KADIN. Saat kaç oldu kim bilir! Bu evde eksikliğini duyduğum bir şey var...Ne olabilir? Belki de hoş bir müzik.. (RADYOYA YAKLAŞIR; KURCALAR; PARAZİT)

KONUK. (GİRER) İyi akşamlar!

KADIN. (MERAKLI) İyi akşamlar! (KIZ GİRER)
KONUK. (RAHATTIR; SALONDA GEZİNİR) Eğlencenin tam ortasında geldim sanırım. Ne var ki, masaya daha dokunmamışsınız bile...

KADIN. Doğru adrese geldiğinize emin misiniz?

KONUK. Fazlasıyla eminim. Güvercin Çıkmazı, numara on dört! Doğru mu?

KIZ. Doğru!

KONUK. Gördünüz mü? Yanılmamışım. Siz keyfinize bakın lütfen. Ben bir kenara ilişirim.
KADIN. (YAVAŞ) Onu tanıyor musun?

KIZ. Hayır... Tanımıyorum.

KADIN. Nasıl olur! Kimi aradığını sormak da mı gelmedi aklına?

KIZ. Hayır.. Gelmedi.












2385




Geri Dön   Yukarı Çık







© 2007 Her hakkı saklıdır.